Hoofd-stad – culturele HOOFDSTADAfgelopen zaterdag zijn de initiatiefgroep Almere 2018 en Martin Ort, directeur van de Ondernemersvereniging Stadshart Almere, gekozen tot winnaars van de Promotieprijs Almere 2009.
Almere wil samen met Malta in 2018 Culturele hoofdstad van Europa worden.
Het woord hoofdstad heeft een dubbele betekenis: staatkundig en inhoudelijk. Ik moest denken aan een slogan die ik een jaar of tien geleden voor Lelystad bedacht: Lelystad, hoofd-stad.
Toenmalig wethouder Cor Bruinewoud vond het een goed idee, maar anderen niet. Ik kreeg dus geen boekenbon en het werd een ander motto: Lelystad voor wie verder kijkt, vorige week opgevolgd door: Lelystad geeft lucht. Goed gevonden, vind ik overigens.
Terug naar Almere. Almere 2018 heeft gewonnen van de overigens zeer prijzenswaardige organisatie van de WK Triathlon en dito Tribe House of Entertainment. Ik stemde ook voor het project Culturele Hoofdstad. Het verbindt Almere met de toekomst en zal werken als accelerator voor – onder meer -de creatieve industrie, een sector die vooral in Almere steeds groter wordt.
Ik vind het gerechtvaardigd maar vooral inspirerend dat na een parade van eeuwenoude steden als culturele hoofdstad gekozen wordt voor een nieuwe stad. Een moderne metropool met een toekomst van eeuwen. Het biedt bovendien Almere de kans de stad (en daarmee Flevoland) nationaal en internationaal te laten opmerken.
Bij de individuele prijzen was de fotografe Mona Alikhah genomineerd. Zij heeft weliswaar niet gewonnen, die eer is voor Martin Ort, maar zij heeft Almere wel verrijkt met een interessant cultureel specimen, door de architectuur van de nieuwe stad en een blijvend tot de verbeelding sprekend filmidool, Marilyn Monroe, met elkaar te verbinden.
Zo maakt zij Almere tot een stad, waarop mensen verliefd kunnen worden, een idool.
Ik vind Lelystad, hoofd-stad nog steeds niet zo gek, maar Almere, culturele HOOFDSTAD schrijf ik graag met hoofdletters.

Het Nieuwe Werken, sociale innovatie ten topHet bestuur van de Amsterdamse Kenniskring, waarvan de provincie Flevoland lid is, vergaderde bij Microsoft Nederland op Schiphol. Directeur Theo Rinsema vertelde over ‘het Nieuwe Werken”, zoals dat – bij het betrekken van het nieuwe kantoor – bij het bedrijf is ingevoerd. Het imponeerde me. Per medewerker wordt demate van fysieke aanwezigheid afgesproken, voor het overige maakt hij/zij zelf uit wanneer en waar hij/zij werkt. Het leidde bij Microsoft Nederland tot een aanzienlijke reductie van de werkruimte per medewerker (naar 10 m2) onder gelijktijdige verhoging van de productiviteit. Daarbij werd het bedrijf meer “inclusief”, wat in dit geval betekent: minder masculien, waarbij vertrouwen belangrijker is dan controle. Vele medewerkers volgen trainingen zelfkennis en leiderschap.
Als je het gebouw binnenkomt., valt direct op dat het een rustige en gelijktijdig levendige omgeving is, met vele, comfortabele ontmoetingsplekken en gevarieerde, individuele werkplekken. Overal staat vers fruit (opdracht van Bill Gates zelve). Het lijkt een uitgedijde huiskamer…
Ik was er op Diversity Day. Dat betekende niet alleen dat het restaurant eten uit allerlei culturen aanbood, maar ook dat er tal van workshops waren waarin je bewust het verschil tussen mensen kunt ervaren en dat je naar het voorbeeld van de joodse gastvrijheid je voeten kon laten wassen.
Emails komen nauwelijks meer voor, al het contact verloopt ‘voice over’, er worden geen notulen gemaakt, de afspraken worden bij de volgende datum van samenkomst genoteerd. Vanzelfsprekend bestaan er per medewerker wel duidelijke prestatieafspraken. De gemiddelde leeftijd van de medewerkers is overigens 37 jaar.
Echt inspirerend vind ik het idee vande Raad van Anders: scholieren, vervolgens ambtenaren, daarna leraren liepen/lopen vier maanden stage bij Microsoft en geven hun leerervaringen weer, maar ook worden ook uitgedaagd met hun adviezen te komen.
Microsoft Nederland (met de nadruk op Nederland, in de VS wordt niet volgens dit concept gewerkt) heeft het Nieuwe Werken gelijktijdig met de Rabobank Nederland en onder begeleiding van de Erasmus Universiteit ingevoerd.
Binnen het IPO ben ik verantwoordelijk voor het thema sociale innovatie. We weten uit onderzoek dat innovatie voor slechts een kwart technologisch van aard is en voor het overige sociaal. De essentie van sociale innovatie is de verhoging van de arbeidsproductiviteit door te investeren in de medewerkers, hun talentontwikkeling, hun arbeidsvoorwaarden en –omstandigheden.
Wat ik bij Microsoft Nederland meemaakte, vind ik een ultiem voorbeeld van geslaagde sociale innovatie.
Nieuwe steden, ondernemers en techniciJoris van Casteren
Het International New Towns Institute in Almere organiseerde een internationale conferentie over “the planned vs the unplanned city”. Ik heb verteld over hoe ik 25 jaar geleden mijn entree in Flevoland heb beleefd en hoe ik antwoord vond op de vraag: ben ik hier om te vertrekken of om te blijven? De spreker voor mij was Joris van Casteren die een boek over zijn jeugd in Lelystad heeft geschreven. Hij had een interessante bijdrage. Ik moest naar een volgende afspraak en kon slechts de hand met hem schudden, maar ik hoop nog eens onze indrukken te kunnen wisselen. Er waren overigens ongeveer 200 deelnemers uit verschillende landen, wat ik voor zo’n jong instituut een knap resultaat vind.
Winkelwagentas
Ik moest naar de Agora in Lelystad, waar onder leiding van Tom van ’t Hek de nationale finale van de Verkiezing MBO & HBO Studentenbedrijf van het jaar plaatsvond. Wie zijn optimisme over de toekomst van onze economie wil terugvinden, moet naar een dergelijk evenement. Echte vondsten, gaten in de markt worden enthousiast en doordacht gepresenteerd. Een eierkoker die met de eieren mee het pannetje ingaat, “Escape”, een educatief spel voor kinderen, de flower traveller (bloemen in het water in je auto meenemen zonder water te morsen), de paperstudent, een papierhouder voor aan de laptop, enz. Gade Marjolijn had me bezworen niets te kopen, maar ik zwichtte toch voor de winkelwagentas, die je zo in de winkelwagen kunt hangen en eruit kan tillen zonder de artikelen over te laden. Voor vijf euro, koopje toch?
Technocentrum
Woensdag was ik bij Shortgolf in Swifterbant bij de jaardag van het Technocentrum, een organisatie die succesvol de verbinding tussen jongeren en techniek legt. VNO-NCW/MKB-voorzitter Meine Breemhaar legde vijf ondernemers een aantal stellingen voor over de relatie onderwijs en bedrijfsleven. Duidelijk werd dat ons bedrijfsleven vast van plan is ook in deze economisch moeilijke tijd medewerkers de gelegenheid te geven zich verder te ontwikkelen.
Wilhelmus
Tot verbazing van haar moeder gaf twee- (bijna drie)jarige kleindochter Famke op de vraag”Wat zullen we vanavond voor het slapengaan zingen?”als antwoord: “Het Wilhelmus”. Dat had ze op Koninginnedag gehoord en een diepe indruk op haar gemaakt.
Wat ons die dag getroffen heeft, is haar gelukkig ontgaan en voor moeder Machteld zit er weinig anders op dat onze nationale hymne in te zetten.
“Staande, neem ik aan?”, vroeg ik streng.
Gewaardeerde tegenstelling en emocratieEr zijn mensen met wie ik het niet eens ben en voor wie ik niettemin waardering heb. Het project Toekomstperspectief Markermeer- IJmeer (TMIJ) is een traject waarin verschillende belangen en uiteenlopende meningen bij elkaar komen. Twee jaar lang heeft de projectgroep geprobeerd overheden, belangenorganisaties en bedrijfsleven een platform voor discussie te bieden. Vele bijeenkomsten hebben ons gebracht tot een gezamenlijke visie op de toekomst van het Markermeer en IJmeer, die wij in september als bouwsteen voor de RAAM-brief (Rijksbesluiten Amsterdam Almere Markermeer) het kabinet zullen aanbieden.
Over de door ons nodig geachte ecologische schaalsprong van het Markermeer-IJmeer is eigenlijk iedereen het wel eens. De discussie gaat voornamelijk over recreatieve, infrastructurele en stedelijke ontwikkelingen die met de investering in de ecologie mogelijk zouden kunnen worden. Een van de belangenorganisaties die deze afgelopen periode veel van zich heeft laten horen is de Kwade Zwanen in de gemeente Waterland. Zij hebben bijna geen bijeenkomst gemist en dat alleen al verdient respect. Veelvuldig hebben zij de media gezocht waarbij zij hun bezwaren tegen buitendijks bouwen bij Almere met verve kenbaar hebben gemaakt.
Vorige week dinsdag was de laatste TMIJ-bijeenkomst en ook daar ontbraken de Kwade Zwanen niet. Een dag later ontving ik een mail van voorzitter Manja Verhorst-van Leeuwen, waarin zij aangaf dat zij leden van de projectgroep en ook de gedeputeerde zelf was gaan waarderen. Onze benadering van en oprechte belangstelling voor het standpunt van de Kwade Zwanen hebben het hele proces ook een menselijk tintje gegeven. ‘Tenslotte gaat het ook om en voor mensen,’ schrijft Manja.
Uiteraard maakte ze in de mail nogmaals haar eigen standpunt duidelijk. Onze opvattingen blijven voor een deel tegengesteld, maar dat geeft niet. De mail zie ik als instemming met onze aanpak: investeren in participatie, ruimte geven aan betrokkenheid. Ik heb haar voor haar rol en bijdrage bedankt.
Europese verkiezingen - Emocratie
De kiezer heeft gesproken: de winnaars zijn PVV, D66 en GL, verliezers CDA, PvdA en VVD. We zijn gewend dat partijen die regeren en dus ook onaangename maatregelen moeten nemen bij verkiezingen door de kiezer bekritiseerd worden ten gunste van de oppositiepartijen van dat moment. Maar nu moeten we op zoek naar een hanteerbare verklaring voor het succes van de PVV. De moeilijkheid is dat het klassieke middel niet werkt: het debat over de inhoud van het beleid. We gaan steeds meer naar een emocratie: het gevoel (van ongemakkelijkheid, van onzekerheid, van boosheid) van nu valt niet met het verstand (niet alles valt te sturen, niets is gratis) te neutraliseren. We moeten op zoek naar een nieuw antwoord met zowel een hoog E.Q.- als een hoog I.Q.-gehalte. Omgaan met emocratie…
Druk, afwisselend en Europees
Druk, afwisselend en Europees, zo vat ik de week samen. Het begon vrijdag na Hemelvaart, toen ik het eerste opleidingsschip Duurzame Visserij, de PD147 van Urker Louwe de Boer, gefinancierd met Europees en provinciaal geld, in gebruik mocht nemen. Bij wijze van openingshandeling voer ik met gade Marjolijn en een groot gezelschap, waaronder ook even topkok Herman den Bijker, de haven van Scheveningen uit. Mijn rol was uiteraard uiterst bescheiden: het besturen van zo’n schip, maar ook de visvangst, berusten sterk op vakmanschap, ondersteund met computers. Ik vind het doel van het project: (jonge) mensen in een kwalitatief hoogwaardige omgeving opleiden voor een beroep in de duurzame visserij, superbelangrijk.
Europese verkiezingen in aantocht
Dinsdag was het na een stormachtige nacht tijd om aandacht te besteden aan de Europese verkiezingen van 4 juni. Ik heb ,als Europa-gedeputeerde, een drietal kandidaat-Europarlementariërs bereid gevonden naar Flevoland te komen om in debat te gaan. Het waren: Corien Wortmann (CDA), Emine Bozkurt (PvdA) en Gerben Jan Gerbrandy (D66). Alle drie de kandidaten staan op nummer twee van de Europese lijst voor hun partij. Gerben Jan zat vast in het verkeer en kon Lelystad tot zijn en onze spijt niet bereiken. Het debat stond onder leiding van onze eigen lobbyist Piet van Dijk. De hele ambtelijke enclave in het centrum van Lelystad (stadhuis, rechtbank, Kamer van Koophandel, waterschap) was uitgenodigd. De provincieambtenaren waren dominant aanwezig in de Rietkerkzaal, maar er waren ook enkele anderen. Het belangrijkste discussiepunt was de Europese Structuurfondsen. Het CDA is duidelijk voor een aandeel van het Europese structuurgeld voor Flevoland, terwijl de PvdA principieel vindt dat die gelden naar de allerarmste regio's van Europa moeten gaan. Maar als het geld ook voor de rijkere regio's beschikbaar is, dan ook naar Flevoland.
Tussen de brandnetels
Dinsdagavond was de presentatie van Economie en Arbeidsmarkt 2008-2009 bij Brennels Buiten in Kraggenburg. Tussen de brandnetelplantages kregen wij de statistische cijfers aangeboden. Die geven een wat schizofreen gevoel. Het jaar 2008 is een topjaar voor de economie in Flevoland geweest. Nog nooit is de werkgelegenheid zo sterk gestegen, maar liefst zes procent! Ongetwijfeld mede dankzij de projecten die we met Europese middelen hebben kunnen uitvoeren. Maar deze prima uitkomsten worden sterk overschaduwd door de resultaten van begin 2009. De discussie ging dan ook voornamelijk over wat de overheden samen met het bedrijfsleven kunnen doen om de economische crisis de baas te worden. Overigens ben ik ervan overtuigd dat Flevoland voor de langere termijn met de beschikbare beroepsbevolking en de ruimte voor bedrijvigheid onveranderd sterke troeven in handen heeft!
MAX in Europa
Woensdagavond ben ik naar Brussel gereisd voor een interview met Jan Medendorp in het ondernemersprogramma MAX. Ongeveer 70 ondernemers, ‘vrienden’ van MAX, waren eerder al naar Brussel vertrokken, waar zij een rondleiding in het Europees parlement kregen. Ik werd ’s avonds geïnterviewd over de betekenis van Europa voor Flevoland. En specifiek over het project Mini-Europe, waarbij verschillende landen projecten voor het MKB uitwisselen. De eerste match is net in Griekenland gemaakt. En deze match en meer maak ik bekend tijdens de eerstvolgende uitzending. Kijkt u komende zondag vanaf 10.30 uur naar de uitzending van MAX in de carrousel van Omroep Flevoland!
Irissen en het Voorsterbos
Marjolijn en ik waren veel in de Noordoostpolder, wandelden zonder een mens te ontmoeten in het mooie Voorsterbos en verwonderden ons in de showtuin van Kwekerij Joosten in Rutten over de tientallen soorten prachtige irissen.